سفر قرار بود الهام بخش باشد اما همه چه رشته بودیم را پنبه کرد. اینطوریست که شاید رابعه عدویه در جواب او که گفت: از خانه بیرون آی تا صنع بینی. جواب داد: به درون آی تا صانع بینی. این زنان راهبه و صوفی ه

چه هوشی داشته سقراط، وقتی از ندانستن حرف زده است. این کلمهی نمیدانم که به دل خیلی ها هول و هراس میاندازد که مبادا در مظان کجفهمی و اتهام ابله بودن قرار بگیرد، این نمیدانم که به زبان آوردنش اینقدر سخت به نظر می رسیده که آدمها یا تحصیل علم کرده اند یا وانمود کردهاند تا مجبور نشوند بر زبان بیاورندش. چه...

توی یکی از آن خانههای قدیمی اطراف شاهچراغ زندگی میکرد. آن خانههایی که دور تا دورش اتاق است و در همهی اتاقها به حوض وسط توی حیاط باز میشوند، پنجرهها شیشه های رنگی دارند و دور قاب فیروزهای و همیشه چند گربه از درخت توی حیاط بالا رفته اند و سرخوش و اهلی بازی میکنند. آن خانهها که هر جاشان بودی، فکر میکرد...

بهار و زمستان ندارد، هر روز از سال روز خوبیست برای خبرهای بد، روز خوبی که میشود در آن تا ته ناامیدی رفت، نشست و نگاه کرد که هر چه رشته بودی چطور پنبه میشود و چطور حراج میخورد غرورت. اما در میانهی زندگی هستی و حتی نمیتوانی به زاری بنشینی، بر خلاف مرگ که سوگواری اش تضمینی ست. فکر میکنم بدترین خبرها، خ...